အခန္း ၅။ နာဂႏိုင္ငံ၏အလံေတာ္

နာဂႏိုင္ငံ၏အလံသည္အနံေလး(၄)ေပ အလ်ားေျခာက္(၆)ေပရွိၿပီး မိုးျပာေရာင္အေပၚတြင္ ေျခာက္ေထာင့္ ၾကယ္တစ္လံုးႏွင့္ သက္တံတစ္ခုျဖင့္ ျခယ္ထားေသာ အလံျဖစ္သည္။ နာဂအလံထဲတြင္ သက္တံထည့္သြင္းျခင္းသည္ထူးဆန္းသည္။ဘုရားသခင္၏အလိုေတာ္အရျဖစ္သည္ဟုပင္ယူဆႏိုင္သည္။ ထူးဆန္းသည္ ဟုဆိုျခင္းမွာ-ဦးဖီဇိုသည္ မိသားစုတို႔ႏွင့္အတူ ရန္ကုန္တြင္ ၁၉၃၃-ခုႏွစ္မွ ၁၉၄၆-ခုႏွစ္အထိေနထိုင္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၆-ခုႏွစ္ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာေနေသာအခ်ိန္တြင္နာဂ လူႀကီးမ်ားကဦးဖီဇိုအားနာဂလန္းသို႔ အျမန္ဆံုးျပန္လာၿပီး တိုင္းျပည္ကို ဦးစီးဦးေဆာင္ျပဳရန္ေခၚခဲ့ေသာ

ေၾကာင့္ ဦးဖီဇိုသည္ ေမလတြင္ အမိနယ္ေျမနာဂလန္းသို႔ မိသားစု အားလံုးႏွင့္ အတူလာခဲ့သည္။ သူတို႔နာဂလန္းသို႔ေရာက္လာၿပီး ကိုဟီးမားၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ အဝင္ (ဝင္ခါနီး)တြင္ သက္တံသည္ ကိုဟီးမားၿမိဳ႕အေပၚတြင္ထူးဆန္းစြာေပၚခဲ့ေၾကာင္း။သူတို႔အားေကြးေကာက္ေသာသက္တံျဖင့္ႀကိဳဆိုသကဲ့သို႔ ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း။ ထိုအခါ ဦးဖီဇိုသည္ စိတ္ၾကည္ႏူးမႈျဖစ္ၿပီး။ ဤသက္တံ့သည္ နာဂလန္း၏ အလံတြင္ ထည့္ရင္ေကာင္းမည္ဟု စဥ္းစားခဲ့သည္ဆိုသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္လည္း အေရးႀကီးအစည္းအေဝး ျပဳလုပ္ေနေသာအခ်ိန္မ်ားတြင္သက္တံေပၚခဲ့ေၾကာင္း။ ထို႔ျပင္ ၁၉၅၅-ခုႏွစ္ ေဆန္ေဒးညဴ(Sendenyu)ရြာနားပါရာရွန္(Parashan)ဗဟိုစခန္းတြင္  နာဂလန္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ နာဂႏိုင္ငံေတာ္၏ အလံကိုမည္ကဲ့သို႔ ျပဳလုပ္မည္ဟု ေဆြးေႏြးရန္ အစည္းအေဝး ထိုင္ၾကေသာအခါ သက္တံသည္ထူးထူးဆန္းဆန္း ေပၚခဲ့ျပန္ေၾကာင္း။  ထို႔ေၾကာင့္ အစည္းအေဝးတက္ေရာက္ လာသူမ်ား

အခန္း ၄။ ၁၉၉ဝ ေနာက္ပိုင္း အေနာက္ဘက္ နာဂနယ္ေျမတြင္ ႏိုင္ငံေရးအရွဳပ္အေထြး

(၁) ေမြဝါ အီဆက္ ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္ ႏွင့္  ေဒသခံ လူမ်ိဳးေရးကိစၥ

နာဂအမ်ိဳးသားဆိုရွယ္လစ္ေကာင္စီ (အီဆက္-ေမြဝါ) အဖြဲ႔ကို ဖြဲ႔စည္းၿပီးေနာက္အီဆက္ေမြဝါ တို႔သည္ ၁၉၉၂-ခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံျခားသို႔ ထြက္ခြာသြားခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံျခားတြင္ ဦးလြယ္ငမ္လြယ္ေထြး (Luingam Luithui Tangkhul) ႏွင္ ့ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သူသည္ အာရွေဒသခံလူမ်ိဳးမ်ားအ

ဖြဲ႔(Asia Indigenous Peoples Pact-AIPP) ၏ဥကၠဌျဖစ္ခဲ့သည္။ သူ၏ေရွ႕ေဆာင္မႈျဖင့္ေမြဝါအီဆက္

တို႔သည္ ၁၉၉၃-ခုႏွစ္ ဇႏၵဝါရီလ (၂၃) ရက္တြင္ အသိအမွတ္ျပဳမခံရသည့္ လူမ်ိဳးမ်ား၏အဖြဲ႔အစည္း

(Unrepresented Nations and peoples Organization-UNPO)တြင္ အဖြဲ႔ဝင္ျဖစ္လာခဲ့သည္။UNPO

၏အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးက နာဂလူမ်ိဳးသည္ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္သည့္အတြက္ UNPO သို႔ မဝင္သင့္

ေၾကာင္းေမြဝါ အီဆက္အားအႀကံေပးခဲ့သည္ဟု ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ၂ဝဝ၄-ခုႏွစ္ ကိုဟီးမားၿမိဳ႕တြင္ ေတြ႔ၾကေသာအခါ ေျပာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္သူ၏ အႀကံေပးခ်က္ကို လက္မခံဘဲ ေမြဝါတို႔သည္ UNPO အဖြဲ႔ဝင္ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၿပီးေတာ့ ေဒသခံ လူမ်ိဳးမ်ား၏ ဂ်ီနီဝါ ညီလာခံသို႔လည္း ထိုႏွစ္မွာပင္ ဇူလိုင္ (၂၇)ရက္တြင္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ထိုဂ်ီနီဝါ ညီလာခံတြင္ မိန္႔ခြန္းျမြတ္ၾကားရန္ ေမြဝါအီဆက္တို႔၏ မိန္႔ခြန္းတြင္ နာဂအမ်ိဳးသားမ်ား၏ သမိုင္းစဥ္မပါဘဲ ၁၉၈ဝ-မွစႈ နအဆက၏ သမိုင္းစဥ္ကိုသာေရးခဲ့

အခန္း ၃။ ၁၉၇၆-၁၉၈၈ အတြင္း အေရွ႕နာဂနယ္ေျမတြင္ ႏိုင္ငံေရးအျဖစ္အပ်က္

အထက္တြင္ ေဖၚျပသည့္အတိုင္း ရွီေလာင္စာခ်ဳပ္တြင္ ႏိုင္ငံေရးအရ အေရးႏိွမ့္ခဲ့

ေသာ အိႏိၵယအစိုးရသည္ နာဂ အမ်ိဳးသားေကာင္စီ ႏွင့္ နာဂဖယ္ဒရယ္အစိုးရကို ခြဲပစ္ရန္

ကစားလာခဲ့ျပန္သည္။  ျပည္နယ္ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားမွ တဆင့္ ရွီေလာင္စာခ်ဳပ္သည္

အလင္းဝင္ေသာ စာခ်ဳပ္ျဖစ္သည္ဟု က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေအာ္ေစခဲ့သည္။ သူတို႔က

ေမြဝါသည္ အာဏာကိုမက္သူ ဆိုရွယ္လစ္ဝါဒီ ျဖစ္သည္ကို သိသည္။ ဦးဖီဇိုႏွင့္ မူေပၚလစီ

ကြာျခားေၾကာင္းကိုလည္း သိထားၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေမြဝါက နအက မွခြဲထြက္ၿပီး

ဆိုလစ္အစိုးရဖြဲ႔စည္းႏိုင္ရန္ အိႏိၵယေထာက္လွန္းေရး RAW (Research Analyts Wing) သုေတသနစီစစ္ေရးေတာင္ပံ အဖြဲ႔မွ တဆင့္ေမြဝါးအားဆြဲေဆာင္ အားေပးအား

ေျမာက္ျပဳခဲ့ ၾကေၾကာင္း။ ဤကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး လန္ဒန္အေျခစိုက္ ႏိုင္ငံတကာေရးရာ

ျမန္မာသတင္းေထာက္ ဦးေအာင္ရဲျမင့္က ၁၉၈၁ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ ရီလ သတင္းစဥ္ မဂၢဇင္းတြင္

ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးခဲ့သည္။

ေဒၚအင္ဒီရာဂႏီၵအစိုးရမွ ေမြဝါ ႏွင့္ အီဆက္ တို႔ကို သုေတသန စီစစ္ေရးေတာင္ပံ

မွတဆင့္ အဆက္အသြယ္ လုပ္ၿပီး စည္းရံုးလိုက္ၿပီ။ “Muivah and Isak were contacted and recruited by Mrs. Gandhi’s admindstration through the Research Analysts Wing, RAW…”(News Magazine, February1981 Vol.2, page၂ မွ ကိုးကားခ်က္).

အခန္း ၂။ အမွားေတာ္ပုံ

 (၁) ဦးဖီဖို၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ မေအာင္ျမင္ေစရန္ အဟန္႔အတား လုပ္ရပ္မ်ား

နာဂအမ်ိဳးသားေရး သမိုင္းျဖစ္စဥ္ကို အထက္တြင္ ေဖၚျပသည့္အတိုင္း ေလ့လာ

ၾကည့္ပါက ကြယ္လြန္သြားၾကၿပီျဖစ္ေသာ နာဂအမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ မိမိတို႔၏

အခ်ိန္အခါတြင္ ထမ္းေဆာင္ရမည့္ တိုင္းျပည္၏တာဝန္ကို ေက်ျပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ကာ

သူ႔အခ်ိန္ႏွင့္္ လုပ္ေဆာင္ရမည့္တာဝန္ကို မပ်က္မကြက္ေဆာင္ရြက္ၿပီး နာဂတိုင္းျပည္ၾကီးကို တည္ေထာင္ခဲ့ၾကသည္။

သို႔ေသာ္ နာဂပညာတတ္ အနည္းငယ္တို႔သည္ နာဂလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ပညာမရွိ

ေသးသည္သာမက တိုင္းျပည္ ငယ္ေသာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံအျဖစ္ မရပ္တည္ႏိုင္။

အိႏိၵယႏိုင္ငံ ႏွင့္သာ ေပါင္းရမည္ဟု ဖီဇိုအားဆန္႔က်င္လာခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္သူတို႔ သည္

အိႏိၵယေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ လက္ပါးေစမ်ားျဖစ္လာကာ အထက္တြင္ ေဖၚျပသည့္ အတိုင္း

အိႏိၵယႏိုင္ငံႏွင့္ ေပါင္းေၾကာင္းအခ်က္ (၁၆) ခ်က္ပါ စာခ်ဳပ္ကိုဆိုင္းထိုးၿပီး ျပည္နယ္

ကိုလက္ခံခဲ့သည္။ ဤလုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ဦးဖီဇိုက အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၏ ေထာက္ခံမႈကိုရရွိ လာကာ

အင္ဒို-နာဂ ျပႆနာ ကို ကုလသမဂၢသို႔တင္သြင္းရန္ ေအာင္ျမင္မႈဆဲဆဲတြင္

အႀကီးအက်ယ္အဟန္႔အတား ျဖစ္ေစခဲ့သည္။ ဤသည္မွာ နာဂပညာတတ္မ်ားက

နာဂအမ်ိဳးသားေရးတြင္ မဟာအမွားႀကီးကို က်ဴးလြန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္လည္း နာဂအမ်ိဳးသားေကာင္စီ ႏွင့္ နာဂဖက္ဒရယ္ အစိုးရတို႔သည္

အိႏိၵယ အစိုရႏွင့္ NPC အၾကားတြင္ခ်ဳပ္ဆိုေသာ အခ်က္ (၁၆) ပါစာခ်ဳပ္ကို ပယ္ခ်၍

အေရွ႕ပါကစၥတန္မွလက္နက္မ်ားကို တင္သြင္းၿပီး စြမ္းစြမ္းတမံ နယ္ခ်ဲ႕အိႏိၵယအား

တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ တဘက္တြင္နာဂအမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ဦးဖီဇိုသည္ နာဂလန္းႏွင့္

အိႏိၵယၾကားတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ေစ့စပ္ေပးရန္ လန္ဒန္မွ Rev.Michael Scott ကို ေစလြတ္ခဲ့သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ အထက္တြင္ေဖၚျပသည့္အတိုင္း ေမလ (၂၄) ရက္ေန႔တြင္ ႏွစ္ႏုိင္ငံအၾကား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစာခ်ဳပ္ကို ဆာကရားဘား (Sakraba) ေက်းရြာတြင္ခ်ဳပ္ဆိုနိုင္ခဲ့သည္။

အခန္း ၁။ နာဂအမ်ိဳးသားေရးသမိုင္း အက်ဥ္း

အထက္တြင္ ေဖၚျပသည့္သမိုင္းအရဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နာဂမ်ဳးႏြယ္စုသည္

ေရွးပေဝသဏီကပင္ ေမဆိုပိုေတးမီးယားတြင္ ေနထိုင္ခဲ့ၿပီး ထိုမွ ခရစ္ေတာ္မေပၚခင္

ထြက္လာ၍ မြန္ဂိုလီးယားကုန္းျပင္ျမင့္ တိဘက္ တရုတ္ျပည္ စသည္တို႔တြင္ ေနထိုင္လာခဲ့ျပီး

ေတာေတာင္အထပ္ထပ္ ျမစ္ေရအသြယ္သြယ္ကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ကာ ယခုလက္ရွိ နာဂနယ္ေျမသို႔

ေရာက္ ရွိလာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္၊ဤနယ္ေျမမ်ားတြင္ ကနဦးရွိ ေျမပိုင္ရွင္မ်ားကို တိုက္ထုတ္၍

ေနလာခဲ့ျခင္းမဟုတ္။ မည္သူမွ်မရွိေသာ၊ မည္သူမွ် မပိုင္ဆိုင္ေသာ နယ္ေျမအား လာေရာက္

ေနထိုင္ပိုင္ဆိုင္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္၊ဤသို႔ ႏွစ္ေပါင္း ေထာင္ခ်ီၿပီး ေနလာခဲ့ေသာ သမုိင္း

တေလွ်ာက္တြင္ နာဂလူမ်ိဳးတို႔သည္ အျခားနိုင္ငံ၏ လက္ေအာက္ခံ ျဖစ္ခဲ့ဘူးသည္ ဟူ၍

သမိုင္းမရွိခဲ့ေပ၊ သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္ျဖင့္ေသာ္၎၊ အာဏာရွင္စနစ္ ျဖင့္ေသာ္၎

အုပ္ခ်ဳပ္စိုးမိုးလာခဲ့ျခင္းမရွိပါ။ တနုိင္ငံလုံးကိုတၿပိဳင္တည္း အုပ္ခ်ဳပ္ေသာအစိုးရ ဟူ၍လည္းမရွိခဲ့ပါ၊

သို႔ရာတြင္ ေက်းရြာ တိုင္းသည္ လြတ္လပ္ေသာ ေက်းရြာမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး ရြာသူႀကီးမ်ားကသာ

အုပ္ခ်ဳပ္လာ ခဲ့သည္၊ ထိုေက်းရြာမ်ားကို အုပ္ခ်ဳပ္ေသာစနစ္သည္ အင္မတန္

ျမွင့္မားေသာဒီမိုကေရစီ (pure democracy) စနစ္ပင္ျဖစ္သည္။ တဦးတေယာက္၏

အခြင့္အေရးကို အလြန္ေလးစားၾကသည္။ ဥပမာ-ေတာတြင္း တေနရာ တြင္တန္ဖိုးရွိေသာ

အရာတခုခုကို မိမိအရင္ေတြ႔ရွိေၾကာင္း တဦးတေယာက္က အမွတ္အသားျပဳထားပါက

မည္သူမွ် ထိုအမွတ္အသားကို ဖယ္ရွားၿပီး အမွတ္အသားအသစ္ ျပဳလုပ္၍ မိမိပိုင္ဆိုင္ေၾကာင္း

မျပဳ လုပ္ၾက။ လိမ္လည္မႈႏွင့္ ခိုး ရွားမႈႏွင့္ခိုးမႈဟူ၍ရွားသည္။ ရြာသားမ်ား အားလံုးက ရြာသူႀကီးအား

နာခံၾကျပီး ရပ္ေရးရြာေရး ကိစၥမ်ား ကိုရြာသူႀကီးႏွင့္အတူ ရြာလူႀကီးမ်ားက ဆံုးျဖတ္

ေျဖရွင္းခဲ့ၾကသည္။

မြန္ဂိုမ်ိဳးႏြယ္စုတို႔၏ ဆင္းသက္လာပုံသမိုင္းအက်ဥ္း

ေမဆိုပိုေတးမီးယား (Mesopotamia) မွ ဆင္းသက္လာခဲ့ၾကေသာ

မြန္ဂိုလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ယခုအခါ ျမန္မာနိုင္ငံ ႏွင့္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္တြင္

ေနထိုင္လ်က္ ရွိၾကပါသည္၊ ထို လူမ်ဳိးမ်ားမွာ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ကယန္း၊ ရွမ္း၊ ပအိုဝ္း၊ ဝ၊

ပေလာင္၊ လားဟူ၊ အခါ၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ မီဇူး၊ နာဂ၊ ကသဲ၊ စသည့္ လူမ်ဳိးမ်ား ႏွင့္ Meghalia, Tripura, Assam, Arunachal စသည့္ျပည္နယ္္မ်ားတြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ

လူမ်ိဳးမ်ား အျပင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္႕ ခ်ီတာကံုး ေတာင္တန္းတြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ Hmar

(မားရ္ ) ႏွင့္ Bawm လူမ်ိဳးတို႔ ျဖစ္ၾကပါသည္၊ ထိုလူမ်ိဳးမ်ား၏ ဆင္းသက္လာပုံ

သမိုင္းေၾကာင္းကို ေလ့လာၾကည့္ေသာအခါ ထိုလူမ်ိဳးမ်ားသည္ အမ်ိဳးအႏြယ္တခုတည္းမွ

ဆင္းသက္ ေပါက္ဖြားလာေသာ လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္၊ ထိုလူမ်ိဳးမ်ား.

ဆင္းသက္လာပုံကို ေလ့လာသိရွိရသေလာက္ ေအာက္ပါအတိုင္း တင္ျပအပ္ပါသည္၊

         Karen ႏွင့္ Kayan တို႔သည္ B.C ၂၂၃၄ တြင္ Ponpalon (Mesopotamia) မွထြက္လာခဲ့ၿပီး ဘီစီ ၂၁၉၇ခုႏွစ္ တြင္ မြန္ဂိုးလီးယား(Mongolia) သို႔ ေရာက္လာခဲ့ေၾကာင္း။ ထိုမွ Pa E  region(Tarkistan) ႏွင့္ Tha Htein (Tibet) ၿပီးေတာ့ ဘီစီ-၁၃၃၈ ခုႏွစ္တြင္ Ka Phat (Yunan) region သ႔ို ေရာက္ရွိလာခဲ့ေၾကာင္း အတိအက်ေဖၚ ျပေရးသားၾကသည္။ တရုတ္ဘုရင္၏

ဖိႏွိပ္မွဳေၾကာင့္ ပထမ အသုတ္သည္ ယူနန္နယ္မွ ဘီစီ-၁၁၂၈ ခုႏွစ္တြင္ ထြက္ခြာလာခဲ့ၿပီး

သံလြင္ျမစ္အတိုင္း ဆင္းသက္လာကာ အေရွ႕ေတာင္အာရွ  (ခု- ဗမာနိုင္ငံ) သို႔ ေရာက္ရွိ

လာေၾကာင္း ယူနန္မွ ထြက္လာေသာအခါ မဲေခါင္ျမစ္ တံတားျဖတ္ေနစဥ္ တံတားႀကီး ျပတ္က်သြားသျဖင့္

လူအေျမာက္အမ်ား ကမ္းတဘက္၌ က်န္ရစ္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္၊ (Narrative of the Kayan people စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ေရးသားခ်က္)